kort

Omdat ik van een groot aandeel* van mijn doelgroep te horen kreeg dat men het niet helemaal begreep omdat het zo anders is dan waar ik normaal over blog**: de bessenregenwestern is een taalgrapje dat ik in mijn notities tegenkwam. Het is ooit begonnen als uitdaging een verhaal te schrijven met slechts 1 klinker (en medeklinkers naar smaak). Met enkel de ‘e’ lukte dat vrij aardig, met andere klinkers is het veel lastiger. Probeer zelf maar ‘s een éénklinkerverhaal te schrijven.

Het is zelfs een “verbeterde bessenregenwestern” omdat er feedback in verwerkt is van mede-taalspelers: het gele theezeefje (en meer) komt mogelijk iemand bekend voor die een geel theezeefje kwijt was in de tijd dat ik het schreef, en o.a. de edelherten en eenden waren een suggestie van mijn moeder die ook erg van spelen met taal hield. Zo zitten er dus stiekem best persoonlijke herinneringen aan die luchtige taal-lolligheid.

*) Dat gaat snel bij een kleine groep.
**) Dit heet bewust niet (meer) “Lucas’ electronica blog”, ik wil het ook wel eens over wat anders hebben.

Na de I2C tape reader gezien te hebben op hackaday dacht ik “Ik heb toch nog ergens een I2C 7-segments display liggen?” en “Kan ik daar niet iets soortgelijks mee? Misschien zelfs gewoon met schakelaartjes? Zou ik er iets HELLO WORLD-achtigs op kunnen zetten?”

En ja, dat kan. Omdat het maar 4 displays zijn wordt het “HELO” in plaats van “HELLO WORLD”, maar toch.

Het display dat ik gebruik is een TM1637-gebaseerd 7-segments-display. [datasheet]. Het doet geen “echte” I2C omdat het geen adressering kent. Het TM1637 IC kan 6 displays sturen en een toetsenbordmatrix uitlezen, het printje dat ik gebruik heeft maar 4 displays.

Ik debounce de schakelaars met een RC netwerkje, met de LED kan ik de ACK zien. Desondanks zit ik er wel eens een bit naast en stuur ik iets anders dan ik in gedachten heb naar het display. Daarom staat er niet direct “HELO” maar corrigeer ik nog wat. Het stukje “initialisatie” heb ik uit het filmpje geknipt: je ziet dan nog niets gebeuren op het display. Ook zat ik ondanks een spiekbriefje met de bedoelde datasequentie best even te knoeien. Dus wie het na wil doen zou ik adviseren om comfortabele(r) schakelaartjes te gebruiken, maar het is best grappig om iets dat helemaal niet bedoeld is om met de hand aan te sturen, met de hand aan te sturen.

Ik maak ook wel eens dingen buiten het technische vlak. Zoals bijvoorbeeld deze marmelade van kumquat, mandarijn, en appel:

De kumquats zaten in het biologische groente- en fruitpakket van Kievit. (De mandarijnen en appel overigens ook.)

Kumquat is een klein citrusvruchtje dat je eet je met schil en al. De schil is zoet, het vruchtvlees wat zuurder. De smaak is uiteraard citrus-achtig fris, maar warmer en zoeter dan citroen, meer neigend naar sinaasappel of mandarijn maar daarmee niet goed vergelijkbaar. Anders dan ander citrusfruit. Basicly: je moet het proeven.

Om los op te eten vind ik ze vrij sterk. Wel lekker, maar ik eet er dan maar een paar. En we hadden er “veel”, dus maakte ik er marmelade van:

200 gram kumquats (In plakjes, met schil, zonder pitten), 1 geschilde appel (in kleine blokjes, zonder klokhuis), 2 mandarijnen (Geschild, partjes in kleine blokjes, zonder pitten). Scheut water om het goed te kunnen opkoken. Wegen wat het in totaal weegt (Ongeveer 500 gram in mijn geval) en geleisuiker volgens aanwijzingen op de verpakking toevoegen in de hoeveelheid die bij dat gewicht aan fruit hoort (ongeveer 200 gram “geleisuiker speciaal”). Enkele minuten (5?) koken tot het fruit een beetje zacht begint te worden. Heet in schone glazen potjes gieten, deksel er op, omkeren, en af laten koelen, spiek bij een jam-recept hoe dat werkt. In theorie is het dan een jaar houdbaar, in de praktijk was het eerste (kleinste) potje binnen 2 weken leeggegeten.

De marmelade is sterk citrusachtig (maar niet tè), heeft niet het “bittertje” dat sinaasappel marmelade heeft (ook lekker), en ik vind de combinatie met mandarijn en appel zeer geslaagd.

Maar ik ben uiteraard bevooroordeeld, want ik heb het zelf gemaakt, en alleen al daardoor is het veel lekkerder dan kant-en-klare jams 🙂