project

Waar bij Casper en Hobbes alles mogelijk is met kartonnen dozen, door er op te schrijven wat het is, maakte ik er een sjoelteller mee. Of eigenlijk, met 1 van de schipholdisplays (Displays, afkomstig van de luchtverkeersleiding, die zijn afgedankt en bij de MakerSpace terechtkwamen).

Voor dit type display heb ik een Arduino bibliotheek gemaakt zodat het makkelijk aan te sturen is: TCC 7003 display assembly arduino bibliotheek.

De teller werkt met reflectiesensors boven de poortjes waar de stenen onderdoor schuiven. Eventuele mis-tellingen kunnen gecorrigeerd worden met de knoppen bovenop. Ook kan de telling gereset worden voor de volgende speler/ronde (Er wordt niet per speler een score bijgehouden).

Sjoelen blijkt een wikipediapagina in het Koreaans te hebben. Ik kan die pagina niet lezen, maar wel de foto’s zien. Afgaande op die foto’s lijkt in Korea competitief gesjoeld te worden met elektronische telling. Dat vond ik een leuke ontdekking.

afbeelding van Koreaanse sjoelbak, afkomstig van https://ko.wikipedia.org/wiki/슐런#/media/파일:전자슐런_경기용.jpg
Afbeelding van https://ko.wikipedia.org/wiki/슐런#/media/파일:전자슐런_경기용.jpg

Dat blijkt te kunnen. Ik heb geen snijplotter en ook geen t-shirt pers thuis, maar nog wel flexfolie en flockfolie (ik heb eerder shirts bedrukt met de vinylsnijplotter en de t-shirt pers op de makerspace). Daar wil ik ook gewoon thuis mee kunnen knutselen.

Ik heb dus een snijplotter-reservemesje gekocht van een type dat er uit zag alsof het wel op mijn Mendel90 te monteren zou zijn, en dat op mijn mendel90 gemonteerd. Om eens met FreeCad te spelen heb ik het benodigde verloopstukje in FreeCad getekend. Ik heb het op thingiverse gezet voor wie thuis ook wil vinylplotten met z’n Mendel90. Of met een andere printer die een Wades block extruder gebruikt, want op die maten past het. Het plottermesje is een SILH-BLADE-3-3T bedoeld voor een snijplotter van Silhouette.

Op het bed van de printer ligt een stukje karton onder de te snijden flexfolie. Het karton beschermt het mesje tegen het glazen printbed (en ook vice versa, maar ik denk dat het printbed wel heel zou blijven en het plottermesje niet, mochten ze elkaar ooit ontmoeten).

Dat is natuurlijk maar de helft van het verhaal, want software. Het ontwerpje dat ik wilde snijden is een vectortekening (.svg). Die heb ik in OpenScad ge-extrude tot 1 laagdikte van mijn printer. Vervolgens heb ik in Slic3r ingesteld dat alleen de buitenranden worden geprint, en dus geen infill. Verder het aantal buitenranden ingesteld op 1. Met een ander CAD-programma en een andere slicer moet dit ook kunnen.

Maar, dat rechtstreeks printen gaat niet werken: Het plottermesje moet op de goede hoogte, het moet daarbij ook worden opgetild op momenten dat er geen folie gesneden moet worden, en de snijsnelheid mag een stuk lager dan de normale printsnelheid. Bij een eenvoudig ontwerp kan dit met de hand in de G-code worden aangepast. Het kan ook in de slicer, door daar de snelheid lager in te stellen en met de retract-settings te spelen.

In Slic3r heet het “Z lift on retract”. Door deze instelling op 10 mm te zetten wordt het plottermesje 10 mm opgetild bij een retract. Door minimum travel after retract op 0.01 mm te zetten zal elke onderbroken lijn een retract triggeren (en dus het optillen van het plottermesje).

Door de Z offset in te stellen kan de hoogte van het plottermesje worden ingesteld. Omdat het plottermesje korter is dan het hotend dat ik normaal gesproken op de printer heb zitten, moet het in mijn geval ongeveer 11,5 mm omlaag om daadwerkelijk de folie te raken en niet in de lucht te plotten. Dus een Z-offset van -11,5 bij mijn printer. (Elke printer is anders).

Al die slic3r-instellingen heb ik voor het gemak in deze git gist gezet.

Als de printer de gemaakte gcode uitvoerd ziet dat er als volgt uit:

Zo’n snijplottermesje heeft een driehoekige punt en draait mee (het zit in een lagertje), waardoor het mogelijk is om op deze manier vormen uit te snijden.

Nadat de vorm is uitgesneden kan de folie gepeld worden (Alles wat je niet op de kleding wilt drukken verwijderen), en worden aangebracht. Dit is textielfolie, maar ook plakplastic valt op dergelijke wijze te plotten.

Op de foto hierboven is al te zien wat er uitgesneden is, maar na het pellen is dit duidelijker: Een NPN transistor schemasymbool. Want electronica. Al kan gewoon “Hoi” natuurlijk ook prima. (Wel even opletten met spiegelen: De beschermlaag zit ònder de folie bij het snijden maar bòven de folie bij het strijken.)

Na het met een strijkbout te hebben aangebracht (vlakke zool, geen stoom, niet wrijven) conform informatie die bij de folie werd meegeleverd, geeft dat hele unieke sokken. Dus ja: vinylsnijden met een 3d printer blijkt te kunnen.


Bij de zon-aangedreven schemerlamp was het een probleem dat het in de donkere dagen van het jaar niet lang genoeg licht is om de batterij op te laden: Het lampje gebruikt zo’ n 165 mAh per etmaal en de zonnecel geeft gedurende dat ene uurtje zon van een winterdag slechts 40 mA af. Dus waar met wat mazzel 40 mAh wordt bijgeladen wordt 170 mAh gebruikt. En bijgevolg zijn na een ruime week de batterijen leeg en verwissel ik ze voor vers geladen batterijen.

Dat vraagt dus om een groter en fatsoenlijker zonnepaneeltje.

Waar het oorspronkelijke paneeltje vooral uit tussenruimte tussen de (polykristalijne) cellen bestaat, bestaat het nieuwe paneeltje vooruit uit (monokristalijne) zonnecellen met nauwelijk tussenruimte. Het verschil is op de foto’s goed te zien.

Het nieuwe paneeltje geeft 2 V / 200 mA. Om de batterijen van het solar schemerlampje te laden staan 2 paneeltjes in serie.

Het volgende ‘probleem’ wordt dat op zonnige dagen de 200mA op de grens zit van de BAT85 diode. Maar ik denk dat de volle 200 mA zelden gehaald zal worden. Na te meten op een zonnige zomerdag. En als het wel flink laad ‘s zomers, kan ik alsnog wekelijks lege en volle batterijen omruilen, maar dan in de andere richting. Mijn schemerlamp heeft dan een zomerbaantje als batterijlader.