Een tijdje terug poste ik een vreemd verhaal met veel e’s, en een toelichting er op. In de toelichting roep ik op om zelf eens te proberen een verhaal met enkel de e te schrijven. Daarop ontving ik van Jan Derogee in een reactie het volgende leuke gedichtje:

Engelbert het enge Engelse egeltje,
leefde ergens wel heel tevree.
Enkel met twee gele eendjes,
eentje heet er Elkje en eentje heet Esmee.

Eens er één een enkel enkeltje kreeg.
Eén enkel enkeltje Esbeek, geen elf, negen en twee.
Hetgeen enkel ellende geeft, ellende brengt het enkeltje teweeg.
Welke eend en egel deed er een enkeltje Esbeek met Steef en deed er mee?

Gesteggel deed ze denken en elk eendje deed het enkeltje wel weg.
En enkel Engelbert kreeg het enkeltje.
Elkje en Esmee hebben pech.
Engelbert deed Steef een belletje.

Met deze ellende, leek Engelbert ergens wel tevree.
“Welnee”, zee Engelbert het Engelse egeltje tegen Steef.
“Thee be zeef” en enkel Engelbert reed er met Steef mee.

Echter, Steef en Esbeek ergerde Engelbert best wel veel.
En Steef peste Engelbert met z’n Engelse “eksent”.
Elkje en Esmee elders deed Engelbert best wel eventjes erger ergeren.
En de best wel enge Esbekers ergeren Engelbert eveneens.

Het leed, deed Engelbert denken aan hen, Elkje en Esmee.
Echter Esmee en eveneens Elkje leken wel tevree met enge Engelbert het egeltje ergens ver weg.
En met z’n twee leefde de eendjes Elkje en Esmee best wel weer tevree.
Enkel het enge Engelse egeltje Engelbert, ergens heel ver weg (Esbeek) ergert de Esbekers eveneens.

Erg heh? The end

Zo’n reactie is hartstikke leuk natuurlijk, maar het zorgt er wel voor dat ik mag bedenken hoe met enkel de e als klinker uit te drukken dat ik het leuk vind positief waardeer dat het ook nog eens een keertje op rijm gezet is…

Met veel denken werd het:

Een tekst-esteet bemerkte elke keer: 
de regels met hetzelfde end betekenen me veel,
Het geeft de tekst geheel,
Net een beetje meer.

In de donkere dagen van November / December (en omliggende maanden) vind ik het fijn als mensen met voortuinen rond mijn wandelroute kerstverlichting in hun struiken gevlochten hebben. Niet de zingende rendieren en knipperende kerstmannen, maar gewoon een lichtpuntje her en der. Ik vind dat er gezellig uit zien als ik er langs kom, bijvoorbeeld onderweg naar werk of huis (want dan is het meestal nog donker, of àl donker.)

Vreemd genoeg had ik zelf nog geen lichtjes in mijn eigen tuin, terwijl ik Lucas heet. (Lichtbrenger. Vernoemd naar de evangelist, al dacht mijn docent klassieke talen op de middelbare school er soms anders over). Dan moet ik toch ook zelf wel iets aan licht in mijn tuin kunnen brengen?

Ik heb een solar tuinlampje, in de vorm van een lamp (peertje). Best grappig. Maar al die solar tuinlampjes gaan aan als de zon onder is en uit als de accu leeg is. ‘s Ochtends zijn ze dus vaak heel zwak, of uit. En zo’n zwak pitje ‘s ochtends is niet het lichtpuntje dat ik zoek. Dus daar moet wat beters van te maken zijn.

Lampje in de vorm van een lamp

Wat nu, als ik er eens een zuinige microcontroller tegenaan gooide, en die gebruik om het lampje wat “slimmer” te maken? Niet in de smartphone-zin van het woord (want smart en vreugde zijn tegengesteld). Maar gewoon: aan met zonsondergang, en een uurtje of 2 later weer uit. Dan kan ‘ie z’n batterijen sparen voor ‘s ochtends. En dan 2 uur (ofzo) vòòr zonsopgang weer aan, en pas uit als de zon op is. Het zou kunnen door de “vorige” zonsopgang te onthouden en dan 2 uur voor de verwachte zonsopgang aan te gaan.

Zo gezegd, zo gedaan. Ik had nog ergens een MSP430 launchpad en die heb ik hiervoor eens tevoorschijn gehaald. De software in de zuinige MSP430 houd een tellertje bij dat elke zonsopgang reset en op basis waarvan het licht wordt aan- en uitgezet. (Voor geïnteresseerden staat een link onderaan de post).

lampje bij dag (uit)

Het is een prototype-hobbyknutsel in een leeg broodbeleg-bakje, maar het concept werkt. Niet perfect: Het gebruikt zo’n 165 mAh per etmaal (5 uur 33 mA voor de Led’s en 24 uur 0,0 mA voor de MCU) en de zonnecellen die ik nu heb (4,5 V/40 mA) zijn te klein om dat er in de winter bijgeladen te krijgen. En de software is makkelijk in de war te brengen: met een lange ochtenschermering of door overdag de zonnecellen af te dekken valt de volgende dag de (onthouden) zonsopgang op een vreemd moment. Maar: ‘s nachts is het lampje uit, en ‘s ochtends weer aan. Met af en toe vers opgeladen batterijtjes geeft het een leuk lichtpuntje.

lampje in de scherming (aan)
lampje in het donker (aan)

Volgens mij zijn dergelijke “bij avond- en ochtendschemering aan, ‘s nachts en overdag uit” solar tuinlampjes nog niet als kant-en-klaar product in de handel. Een schemerlamp dus, maar dan anders. Mochten ze wel COTS bestaan: stuur me een linkje!

De volgende stap na het broodbelegbakje zou, behalve uiteraard een groter zonnepaneel, het aanpassen van een bestaand lampje kunnen zijn. Dan heb ik daarmee gelijk een geschikte tuinbestendige behuizing. Helaas heeft de msp430 (en veel andere MCU’s) boven de 1,8V nodig, en lopen veel van die lampjes op 1 NiMH. (En ik wil dan ook nog iets lichtsnoer/kerstverlichting-achtigs, ipv iets zuil/mini-lantarenpaal achtigs). Eventueel kan ook de software nog opgepoetst worden om bijvoorbeeld het gemiddelde van recente zonsopgangen te gebruiken en te grote afwijkingen daarvan te negeren. Maar eigenlijk werkt het zo al best leuk.

Er was nog wat gedoe om de MSP430 ontwikkelomgeving aan de praat te krijgen: daarover loopt een topic op co.

Schema en software voor wie dit wil nabouwen. Uiteraard geen enkele garantie.