foto

Ik maak ook wel eens dingen buiten het technische vlak. Zoals bijvoorbeeld deze marmelade van kumquat, mandarijn, en appel:

De kumquats zaten in het biologische groente- en fruitpakket van Kievit. (De mandarijnen en appel overigens ook.)

Kumquat is een klein citrusvruchtje dat je eet je met schil en al. De schil is zoet, het vruchtvlees wat zuurder. De smaak is uiteraard citrus-achtig fris, maar warmer en zoeter dan citroen, meer neigend naar sinaasappel of mandarijn maar daarmee niet goed vergelijkbaar. Anders dan ander citrusfruit. Basicly: je moet het proeven.

Om los op te eten vind ik ze vrij sterk. Wel lekker, maar ik eet er dan maar een paar. En we hadden er “veel”, dus maakte ik er marmelade van:

200 gram kumquats (In plakjes, met schil, zonder pitten), 1 geschilde appel (in kleine blokjes, zonder klokhuis), 2 mandarijnen (Geschild, partjes in kleine blokjes, zonder pitten). Scheut water om het goed te kunnen opkoken. Wegen wat het in totaal weegt (Ongeveer 500 gram in mijn geval) en geleisuiker volgens aanwijzingen op de verpakking toevoegen in de hoeveelheid die bij dat gewicht aan fruit hoort (ongeveer 200 gram “geleisuiker speciaal”). Enkele minuten (5?) koken tot het fruit een beetje zacht begint te worden. Heet in schone glazen potjes gieten, deksel er op, omkeren, en af laten koelen, spiek bij een jam-recept hoe dat werkt. In theorie is het dan een jaar houdbaar, in de praktijk was het eerste (kleinste) potje binnen 2 weken leeggegeten.

De marmelade is sterk citrusachtig (maar niet tรจ), heeft niet het “bittertje” dat sinaasappel marmelade heeft (ook lekker), en ik vind de combinatie met mandarijn en appel zeer geslaagd.

Maar ik ben uiteraard bevooroordeeld, want ik heb het zelf gemaakt, en alleen al daardoor is het veel lekkerder dan kant-en-klare jams ๐Ÿ™‚

Ik vind dat je, ook als man, het recht hebt om jongleerballen te haken.ย 

(Op daartoe gepaste lokaties en tijdstippen, bijvoorbeeld achter je eigen voordeur om 19:31, of in de stoptrein naar Vlissingen. Niet tijdens een tentamen, vergadering, huwelijksvoltrekking, waterpolo-wedstrijd, of op andere ongeschikte momenten. Uiteraard moet het haken van een jongleerbal ook niet als plicht worden opgevat.)

Ik heb de jongleerballen gevuld met kersenpitten, ze wegen ongeveer 20 tot 30 gram. Dit is erg licht, om prettig mee te jongleren zou ik eigenlijk iets zwaarders willen. (De RGB jongleerballen zijn zwaarder)

De grootste rode jongleerbal is gevuld met metalen pannenspons (De grove, niet de fijne). Dat is al iets zwaarder, en stiller als de bal valt.

Het haakpatroon heb ik van een andere hobby-site, die zodanig vol reclame staat dat ik niet link. “How to crochet a ball” in eender welke zoekmachine zou moeten werken, substitueer pitten voor kussenvulling en haak wellicht een ronde meer of minder om de goede maat te krijgen.

Andere pro-tip: Bij mij zitten ze soms binnenstebuiten en zijn ze deels ei-vormig geworden. Probeer dat te voorkomen.

En uiteraard een tip voor het jongleren zelf: Gewoon niet laten vallen ๐Ÿ˜›
(Voor nuttiger jongleertips, bekijk de filmpjes van Taylor Glenn, en Matt en Tom, die ik in mijn vorige blogpost link)

Tenzij ze uit zijn. Dat zie je zelfs mooie kleurpatronen in de reflectie op de led-chips, als er in de juiste hoek licht op valt.

macrofoto van 1 W RGB LED.

De rode chip is daadwerkelijk de rode led / rode leds zijn echt rood. De middelste chip is een groene LED en de overgebleven chip een blauwe.

Bij b.v. mijn jongleerkubbussen en andere RGB-led projecten merk ik dat het fotograferen van blauwe led’s lastig is: mijn camera maakt daar een soort paarsroze van, en zelfs met nabewerken krijg ik dat niet gecorrigeerd naar hetzelfde blauw als ik in het echt zie.